stilem

stìlēm m <G stiléma>
DEFINICIJA
lingv. jedinica pojačane izražajnosti jezika u stilistici (razlikuje se fonostilem, morfostilem, sintaktostilem i semantostilem)
ETIMOLOGIJA
v. stil + v. {{(morf)em>>, {{(fon)em>>

Hrvatski jezični portal. 2014.

  • stilem — stilém s. n., pl. stiléme Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  STILÉM s.n. (lingv.) Element stilistic considerat ca unitate funcţională. ♦ Frază, construcţie, procedeu stilistic tipic pentru un autor, o şcoală sau o epocă.… …   Dicționar Român

  • stilém — a m (ẹ̑) lingv. stilno zaznamovano jezikovno sredstvo: uporabljati stileme; za Cankarjevo prozo značilni stilemi ∙ publ. režijski stilem režijska značilnost …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • Stilem — Sti|lem, das; s, e (Sprachw., Stilk.): stilistisches Element, Merkmal …   Universal-Lexikon

  • Stilem — Sti|lem [ʃt..., st...] das; s, e <zu ↑Stil u. ↑...em> stilistisches Element, Merkmal (Sprachw., Stilk.) …   Das große Fremdwörterbuch

  • stilematičnost — stilemàtičnōst ž DEFINICIJA knjiž. svojstvo nekog teksta koji ima stilsku obilježenost ETIMOLOGIJA vidi stilem …   Hrvatski jezični portal

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.