paziti

pȁziti nesvrš. <prez. -īm, pril. sad. -zēći, prid. trp. pažen, gl. im. pȁžēnje>
DEFINICIJA
1. (na koga, na što) a. pratiti pogledom [paziti kroz prozor]; gledati b. biti usredotočen, koncentrirati se gledajući, slušajući itd. [paziti na predavanju] c. nadzirati, motriti, stražariti [paziti na bolesnike] d. brinuti o čemu, čuvati što
2. (koga, što) brinuti se (o kome, čemu), čuvati [paziti dijete]
3. (se) a. čuvati se zla [pazi] b. živjeti u prijateljstvu, voljeti se [susjedi se paze]
FRAZEOLOGIJA
pazi da ne bi ne znači izravno obraćanje u 2. licu jednine, nego odbijanje sadržaja riječi sugovornika ili vlastitog izlaganja, usp. ma;
pazi, pazi ga, pazi ti njega, pazi ti nje! uzvik kao čuđenje zbog čijeg (neočekivanog) postupka;
pazi (te)! 1. molba, želja, zapovijed nekome da pažljivo sluša, da dobro razmisli o onome što mu se govori 2. poziv na oprez, čuvaj se! sklanjaj se!;
pazi (pazite) dobro (uvodne riječi ili riječi koje u izlaganju skreću sugovorniku pozornost na ono što će biti rečeno);
pazi sad (to/ovo) u dijalogu neslaganje s čijom tvrdnjom (upozorenje na ono što će biti rečeno, ob. kao iznenađenje, nepriličnost, glupost itd.) [dobro zarađivao i - pazi sad - nema novaca]; vjerovali ili ne;
paziti kao oči (oko, zjenicu) u glavi, paziti kao malo vode na dlanu čuvati (koga, što) vrlo brižljivo, pažljivo čuvati, brinuti se
ETIMOLOGIJA
samo južnoslavenski (stsl. paziti, bug. pazja) ? ≃ stisland. spakr: bistar, pametan

Hrvatski jezični portal. 2014.

  • pazíti — in páziti im nedov. (ȋ á ȃ) 1. prizadevati si, skrbeti, da se odvrne nevarnost od česa: pes pazi na dom; paziti na hišo // navadno z odvisnim stavkom delati, prizadevati si, da se ne zgodi kaj neprijetnega, nezaželenega: zelo je pazil nanj, pa… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • pážiti — im nedov. (á ȃ) 1. nameščati, pritrjevati na določeno površino za zaščito, olepšanje: pažiti stene; pažiti hlev s slamo 2. redko dajati kako snov, predmet v odprtino, da se zapre; mašiti: pažiti luknje, razpoke …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • păzi — PĂZÍ, păzesc, vb. IV. 1. tranz. A fi însărcinat sau a şi propune să supravegheze ca ceva sau cineva să fie în siguranţă, să nu fugă, să nu dispară etc.; a străjui. ♢ expr. (fam.) Ce păzeşti (aici)? = ce urmăreşti? ce faci? cu ce ti pierzi timpul? …   Dicționar Român

  • čuvati — čúvati (koga, što, se) nesvrš. <prez. čȗvām (se), pril. sad. ajūći (se), gl. im. ānje> DEFINICIJA 1. brinuti se, paziti da se što ne ošteti [čuvati kuću] 2. paziti da se što ili tko ne izgubi [čuvati stoku] 3. držati spremljeno za kasnije,… …   Hrvatski jezični portal

  • čúvati — (koga, što, se) nesvrš. 〈prez. čȗvām (se), pril. sad. ajūći (se), gl. im. ānje〉 1. {{001f}}brinuti se, paziti da se što ne ošteti [∼ kuću] 2. {{001f}}paziti da se što ili tko ne izgubi [∼ stoku] 3. {{001f}}držati spremljeno za kasnije, ostavljati …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • Serbo-Croatian phonology — Serbo Croatian is a South Slavic language with four very similar national standards. This article deals exclusively with the Eastern Herzegovinian Neo Shtokavian dialect, the basis for the official standard of Yugoslavia and its present day forms …   Wikipedia

  • glȅdati — (koga, što, za kim ili čim) nesvrš. 〈prez. ām, pril. sad. ajūći, prid. trp. glèdān, gl. im. ānje〉 1. {{001f}}imati pogled upravljen na koga ili što; promatrati 2. {{001f}}(na što) odnositi se prema komu ili čemu, imati stav ili mišljenje o komu… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • ȍko — ȍko1 sr 〈G ȍka, N mn ȍči, G òčijū〉 1. {{001f}}anat. organ osjetila vida čovjeka i životinja 2. {{001f}}a. {{001f}}vrulja, podvodni izvor b. {{001f}}ekspr. gorsko jezero ledenjačkog porijekla ∆ {{001f}}kravlje oči pren. velike, ali bezizražajne …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • pȑst — m 〈G mn pr̀stī/pr̀stijū/pȓstā〉 1. {{001f}}a. {{001f}}anat. jedan od pet pokretnih završetaka ruke ili noge čovjeka [mali ∼; srednji ∼; dobiti po ∼ima; udariti po ∼ima; upirati ∼om] b. {{001f}}meton. dio rukavice koji se navlači na prst ili… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • pajişte — PÁJIŞTE, pajişti, s.f. Loc acoperit cu iarbă (măruntă şi deasă), folosită ca nutreţ sau pentru păşunat; vegetaţie ierboasă care acoperă acest loc. – Din sl. pašište. Trimis de valeriu, 21.04.2008. Sursa: DEX 98  pájişte s. f., g. d. art.… …   Dicționar Român

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.