preza


preza
prȅza ž <G mn prȇzā>
DEFINICIJA
reg.
1. kameni ili željezni stup na obali za vezivanje brodova
2. količina čega što ostaje cjelina kad se uhvati sa dva ili tri prsta; prstovet
ETIMOLOGIJA
tal. presa

Hrvatski jezični portal. 2014.

  • préža — e ž (ẹ) 1. glagolnik od prežati: preža na miš / biti premražen od dolge preže / hoditi, iti na prežo ∙ na preži ekspr. v takih časih mora biti človek na preži previden; vso noč je bil, stal na preži za hišo je prežal; ekspr. tako je ljubosumen… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • XHVE-FM — La Mejor FM Localización Veracruz, Veracruz Eslogan ¡Aquí nomas! Frecuencia 100.5 MHz en FM Primera emisión 1970 …   Wikipedia Español

  • Bataille de Namasigüe — Informations générales Date du 17 au 23 mars 1907 Lieu Namasigüe, Choluteca, Honduras Issue Victoire nicaraguayenne Belligérants …   Wikipédia en Français

  • AL-TR — Sicht von der Burg von Petrela nach Norden in Richtung Tirana …   Deutsch Wikipedia

  • Kreis Tirana — Sicht von der Burg von Petrela nach Norden in Richtung Tirana …   Deutsch Wikipedia

  • Tribunal de lo Contencioso-Administrativo (Uruguay) — El Tribunal de lo Contencioso Administrativo (TCA) del Uruguay es un órgano jurisdiccional, creado en 1952, ubicado fuera de la estructura de los tres Poderes del Estado e independiente de los mismos, que de acuerdo al artículo 309 de la… …   Wikipedia Español

  • Тирана (округ) — Тирана алб. Rrethi i Tiranës Страна …   Википедия

  • Anexo:Taekwondo en los Juegos Panamericanos de 2011 — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar …   Wikipedia Español

  • prężyć — ndk VIb, prężyćżę, prężyćżysz, pręż, prężyćżył, prężyćżony «napinać, naciągać; naprężać, wyprężać, sprężać» Prężyć ramiona. prężyć się 1. «napinać, natężać mięśnie ciała; wyprężać się, sprężać się» Prężyć się służbiście. Prężyć się przed dowódcą …   Słownik języka polskiego

  • visòk — ôka o prid., víšji (ȍ ó) 1. ki ima v navpični smeri navzgor razmeroma veliko razsežnost, ant. nizek: visok hrib, steber, zvonik; visoka gora, hiša, ograja; visoka trava; visoko drevo, naslonjalo / žival na visokih nogah; visoko čelo / biti… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.