kolimator


kolimator
kolìmātor (kolimȃtor) m
DEFINICIJA
1. vojn. tehn. optička nišanska sprava na lakim protuavionskim topovima ili mitraljezima velikog kalibra
2. fiz. a. aparat koji proizvodi paralelan snop zračenja; koristi se u spektrometrima, teleskopima itd., kolimatori za snopove nabijenih čestica i X zraka sustavom otvora i zaslona ograničavaju dimenziju snopa na željeni iznos b. mali pomoćni teleskop fiksiran na veliki teleskop, služi za lakše usmjeravanje velikog teleskopa prema željenom objektu
ETIMOLOGIJA
engl. collimator ≃ lat. collineare: usmjeriti pravolinijski, usp. kolinearnost

Hrvatski jezični portal. 2014.

  • kolimator — m IV, D. a, Ms. kolimatororze; lm M. y fiz. techn. «przyrząd optyczny służący do otrzymywania równoległych wiązek promieni świetlnych, stosowany np. w spektrografie, spektrometrze» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • kolimátor — ja m (ȃ) fiz. leča, s katero se dobi vzporeden curek svetlobe …   Slovar slovenskega knjižnega jezika


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.